میراث فرهنگی! (89)

رییس سازمان میراث فرهنگی همدان تکذیب کرد

درختان آرامگاه باباطاهر شبانه بریده شد

بیش از 30 اصله درخت کهنسال در محوطه آرامگاه باباطاهر شبانه بریده و بقایا و ریشه درختان آن آتش زده شدند. این در حالی است که رییس سازمان میراث‌فرهنگی قطع این درختان را تکذیب کرده و می‌گوید حتی یک درخت از محوطه باباطاهر قطع نشده است.

بیش از 30 اصله درخت کهنسال در آرامگاه باباطاهر شبانه بریده شدند. مشاهدات نشان می‌دهد، پس از انتقال درختان به خارج از محوطه، ریشه های آن‌ها با ریختن نفت سوزانده و سپس در زیر خاک مدفون شدند. این در حالی است که رییس سازمان میراث فرهنگی در گفت و گو با chn اعلام کرد که حتی یک درخت از اطراف این محوطه قطع نشده و اگر این اتفاق افتاده باشد، این مسئله ربطی به سازمان میراث فرهنگی ندارد.

 

این تصویر یکی از درخت‌های بریده محوطه آرامگاه باباطاهر است

 

البته قطع درختان در محوطه اطراف آرامگاه باباطاهر برای اولین بار نیست که اتفاق می افتد، تابستان گذشته هم شهرداری همدان تعدادی از درختان اطراف این آرامگاه را با بیل مکانیکی ریشه کن کرد و اکنون در حال سنگفرش کردن آن است.

 

 درخت‌ها بریده و آتش زده شده اند. چرا؟

 

یکی از کارکنان آرامگاه باباطاهر درباره قطع درختان به chn می گوید: بریدن درختان به دستور مدیران میراث همدان بوده و به خاطر این است که مسافران هنگام عکاسی به راحتی بتوانند آرامگاه را از هر زاویه‌ای پشت سر داشته باشند.»

 

 درختان محوطه باباطاهر بخشی از هویت تاریخی این آرامگاه هستند

 

او در پاسخ به این سوال که چرا در مقابل این دستور مقاومت نکردند، می‌گوید:«ما ماموریم و معذور وقتی دستور می دهند باید اجرا شود.»

 

 بارها و بارها دوستداران میراث فرهنگی و محیط زیست درباره قطع درختان محوطه های تاریخی هشدار داده اند

 

اردشیر ثریایی، فعال و دوستدار میراث هم دراین باره می گوید:« در ماه‌های گذشته تخریب فضای سبز و بریدن درخت در همدان شدت افزایش یافته و متاسفانه باید گفت این اقدام بیشتر از سوی برخی نهادهای دولتی مانند میراث فرهنگی و شهرداری صورت گرفته است.»

 

 سرانجام جای این درخت های بریده و سوزانده شده را چه می گیرد؟

 

او با اشاره به بریدن درختان محوطه بابا طاهر می‌گوید:« این درختان قدمت 50 ساله داشتند و جزئی از منظر این اثر تاریخی وملی به شمار می‌روند، هیچ توجیهی قابل قبول نیست که درختان را به هر بهانه‌ای ببریم .»

 

 داربست هایی که به پیکر آرامگاه آسیب زده اند را چه مسئولی رسیدگی خواهد کرد؟

ثریایی همچنین می افزاید:«اگر این کار قانونی است، چرا درختان را شبانه می‌برند و چرا آتش می زنند؟ اگر مسئولان به راستی به فکر عکاسی و منظر بناهای تاریخی هستند، پیشنهاد می کنم فکری به حال تاسیسات اضافه مانند سیم پیچی این‌بناها بکنند. با داربست زدن بنا را تخریب نکنند. بخشی از فضای اطراف آرامگاه را غرفه تنقلات فروشی و کیوسک تبلیغات اماکن تفریحی اشغال کرده است که باید آن‌ها برچیده شود.»

با این وجود، برخی از دوستداران میراث فرهنگی در همدان همچنان قطع درختان آرامگاه باباطاهر را باور ندارند. مهرداد حمزه، خبرنگار و دوستدار میراث فرهنگی در این باره به chn می‌گوید:« فکر نمی کنم که تعداد زیادی از درختان اطراف  آرامگاه باباطاهر قطع شده باشد. اگر هم قطع شده محدود بوده و به منظور ساماندهی محوطه اطراف آرامگاه است.»

 

چه کسی درست می‌گوید؟ بر سر درختان محوطه آرامگاه باباطاهر چه آمده است؟

 

او در پاسخ به این سوال که آیا سازمان میراث فرهنگی اقدام به قطع این درختان کرده، می‌گوید:« مطمئنا قطع درختان مربوط به حوزه شهرداری است و اگر درختی قطع شده از سوی شهرداری همدان بوده است.»

میراث فرهنگی! (88)

گزارش خبرنگار chn از بافت تاریخی یزد:

۵ خانه‌ای که در یزد تخریب شدند

یزد، دچار بحران فقدان هویت و تاریخ شده است. آخرین مشاهدات خبرنگار chn از این شهر نشان می‌دهد که در طول سال گذشته، ده‌ها خانه تاریخی شهر کهن یزد با بادگیرهای شان برای همیشه با خاک یکسان شدند. خانه‌‌های خشت و گلی چند طبقه با بادگیرها و گنبدهای ارزشمند که تصویر ذهنی میلیون‌ها ایرانی و خارجی از شهر کهن بادگیرها بوده است. حالا خرابه‌هایی پیش روست که مهمان زباله‌های شهری است.

شهر تاریخی که همه جهانیان آن را به خانه‌های تاریخی و بادگیرهایش می‌شناختند، حالا دارد از این تصویر خالی می‌شود. دیگر نمی‌توان به کارت پستال‌هایی که از شهر یزد دست به دست می‌چرخد، دل خوش ساخت. یزد، دیگر آن یزد نیست. دارد شهر خرابه‌ها می‌شود و در این خرابه‌ها تنها امید پیدا کردن استمرار حیات و تاریخ‌ باقی‌مانده‌است. آنچنان که کارلوس فوئنتس کنستانسیا می‌گوید.

 آنچه امروز خبرنگار CHN روایت می‌کند، واقعیت تلخی از بافت تاریخی یزد است. دیگر آن تصویر جادویی از شهر تاریخی کهن نیست. دیدار از خانه‌های تاریخی یزد آن هم در دل بافت تاریخی این شهر که در فهرست آثار ملی ثبت شده است، نشان می‌دهد که دیگر یزدی‌ها نمی‌توانند به خانه‌های تاریخی شان فخر بفروشند.

 در ماه‌های گذشته به دلیل توسعه امامزاده جعفر، یزد با تخریب‌های وسیعی رو به رو شد. بسیاری از خانه‌های تاریخی فرو ریختند. به طوریکه دوستداران میراث فرهنگی، دانشجویان، استادان و مردم یزد دیگر تاب نیاورند. در برابر این همه فروپاشی هویتشان ایستادگی کردند؛ این ایستادگی هم نتیجه داد و طرح متوقف شد. اما تخریب‌های یزد به همین جا ختم نمی‌شود. کافی است که در کوچه پس کوچه های باریک آن بچرخید آن وقت است که فاجعه بار دیگر خودش را نشان می‌دهد.

 تخریب‌هایی که در این گزارش آورده شد، حاصل مشاهدات عینی خبرنگار CHN در یک روز بازدید از بافت تاریخی این شهر است. طی سال‌های گذشته خانه‌های بسیاری در یزد تخریب شدند که گزارش‌های متعددی آورده شده است. اگر قرار باشد، فهرستی از این خانه‌ها تهیه شود، کار به درازا می‌کشد؛ اما شاخص‌ترین خانه‌های تخریب شده در چند ساله گذشته از این قرار است: خانه تاریخی ابریشمی، شمس ابرکوه، خانه مشفق،محمد مروج، خادم، بحری‌ها و دانشمندی‌ها، کاروانسرای ابوالقاسم.

 تخریبی شماره 1: خانه عرب بازار

خانه عرب بازار، یکی از تخریبی‌ها سال گذشته است. خرابه این خانه، هر بازدیدکننده‌‌ای را میخکوب می‌کند. توریست‌هایی که در کوچه‌ پس کوچه‌های یزد می‌چرخیدند، باورشان نمی‌شد که تخریب چنین خانه باشکوهی امکان‌پذیر باشد. اما خانه عرب بازار تخریب شده‌است. خانه‌ای که حتی در فهرست آثار ملی هم ثبت شده و جزو بافت تاریخی به شمار می‌رود.

 

حقیقت تلخ ویرانی تصویر خانه‌های بادگیردار و گنبدی شهر تاریخی یزد

 

این خانه که هنوز پلاک ثبتی بالای درش دارد، نه تنها خراب شده بلکه پر از زباله هم شده‌است. خانه عرب بازار به گفته قدیمی‌های یزد یکی از خانه‌های برو و بیا دار شهر بوده و معروفیت بسیار داشته است. خانه‌ای که از نظر معماری به آن گودال باغچه می‌گویند؛ معماری که مختص این بوم است و حالا چاله.

 تخریبی شماره 2: خانه ملک ثابت

خانه ملک ثابت، خانه‌ای با بادگیرهای متعدد که دل بافت تاریخی قرار دارد. قدمتش به دوران صفویه می‌رسد و با شماره 24429 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. این خانه تاریخی در نزدیکی خانه عرب بازار قرار گرفته است.

 

تصویر زباله‌دانی شدن خانه تاریخی ثبت شده در فهرست میراث فرهنگی کشور

 

خانه ملک ثابت، خانه تاریخی است که می‌توانست سر و سامان بگیرد و در بافت تاریخی کهن یزد بدرخشد. خانه‌ای که اکنون خرابه‌ای بزرگ شده و تنها گردشگران می‌توانند به تماشای زباله‌های آن بنشینند.

 تخریبی شماره 3: خانه-بقعه ابودردا

بقعه ابودرداء یکی از تراژدی‌های بافت تاریخی یزد است. بقعه بزرگ و خانه مانندی که درست در دل تاریخی یزد قرار گرفته‌است. به در چوبی آن قفلی زده شده و در کنار در پلاک ثبتی آن خورده است. این پلاک ثبتی هر چند قرار بوده که حافظ این خانه شود، حالا بیشتر به امری بدرد نخور تبدیل شده که شاهد تخریب پیکر بناست.

 

بقعه ابودرداء آیا باید بوی تعفن زباله بدهد؟

بنای ابودرداء هم از هجوم زباله‌های شهری محروم نمانده و سهم بزرگی از زباله‌ها را نصیب شده است. خانه- بقعه تاریخی که می‌توانست بخشی از هویت تاریخی یزد باشد. امروز تنها لکه دردمندی بر پیکر بافت تاریخی است.

 تخریب شماره 4: خانه پشت تکیه شاه ابوالقاسم

در یک روز بازدید از بافت تاریخی یزد، آنچه مشخص بود، این است که تخریب خانه‌های تاریخی تمامی ندارد. پشت تکیه شاه ابوالقاسم، خانه  باشکوه ویرانی قرار داشت. این خانه پلاک ثبتی نداشت. شاید برای اینکه دیگر دری نداشت.

 

تک درخت خشک شده خانه بی نام و نشان در یزد که معماری شاخصی دارد

 

نام این خانه که نامی نداشت تنها می‌توان، خانه پشت تکیه ابوالقاسم گذاشت. خانه‌ای گودال باغچه که هنوز تک درخت خشکیده آن در کنار حوض خالی از آبش نشان از آخرین نشانه‌های حیات می‌داد.   

 تخریب شماره 5:خانه رو به رو عرب بازار

خانه رو به رو عرب بازار هم در نداشت. پلاک ثبتی هم نداشت. خانه ای دو طبقه که هنوز پیکره تاریخی خود را حفظ کرده بود. دیوار داخلی خانه، هنوز گچبری ها، طاقچه و تزییناتش را به رخ می کشید، اما چه فایده که هیچ اقدامی برای ساماندهی آن قرار نبود، انجام شود.

 

خانه رو به روی عرب بازار هم نام و نشان نداشت و دیوارهای گچبری شده آن حکایت از اندوهی تلخ می داد

خانه رو به رو عرب بازار هم به فهرست تخریبی‌ها اضافه شده بود. فهرستی عجیب که تصویر این یزد را خدشه دار می‌کند.

 

نجفی تقلبی بودن شیردال را تکذیب کرد

نجفی تقلبی بودن شیردال را تکذیب کرد

پای شیردال به ایران نرسیده بود که اخباری درباره تقلبی بودن آن در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. اظهار نظرها درحالی دهان به دهان می‌چرخید که هیچ بررسی کارشناسانه‌ای صورت نگرفته بود؛ با این‌حال رئیس سازمان میراث فرهنگی تاکید می‌کند که شیردال تقلبی نیست و اکنون در موزه ملی ایران توسط کارشناسان مورد آزمایش و بررسی قرار گرفته‌است.

شنبه ۶ مهرماه، رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری پس از بازگشت از سفر نیویورک، یک شیردال (ریتون)، احتمالا متعلق به دوره مادها را که مدت‌ها در خزانه‌داری وزارت امورخارجه آمریکا بود را به ایران بازگرداند. صبح روز گذشته برخی بدون بررسی علمی اعلام کردند که شیردال تقلبی است؛ با این‌حال رئیس سازمان میراث فرهنگی اطمینان می‌دهد که شی اصل بوده و تقلبی نیست.

 

محمدعلی نجفی، رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار CHN، با تاکید بر این موضوع که شیردال تقلبی نیست گفت: «این شی در سال 2003 در گمرک آمریکا گرفته می‌شود در این راستا کارشناسان آمریکایی با بررسی این شی تاریخ و پیشینه آن را مربوط به قرن هفتم پیش از میلاد  عنوان کردند.»

 به گفته معاون رئیس جمهور با توجه به آن‌که  اصل بودن شیردال توسط کارشناسان آمریکایی تائید شده و در حال حاضر نیز در موزه ملی ایران توسط کارشناسان ایرانی مورد آزمایش و بررسی قرار گرفته می‌توان گفت این شی اصل است و خبرهایی که پیرامون تقلبی بودن آن منتشر شده را تکذیب می‌کنم.

 شیردال‌ها در معماری عیلامی کاربرد داشتند و نمونه برجسته‌ای از آن در شوش پیدا شده است. روی کفل این شیردال نوشته‌ای است به خط میخی عیلامی از اونتاش گال که آن جانور را به اینشوشیناک خدای خدایان عیلام هدیه کرده است. این شیردال که بدست بانو گیرشمن بازسازی شده در قلعه شوش نگهداری می‌شود. مردم ایران باستان شیردال‌ها را نگهبان گنجینه‌های خدایان می‌پنداشتند.

 شیردال بازگشته به ایران یک جام نقره‌ای متعلق به قرن 7 پیش از میلاد است که احتمالا از غاری در شمال غربی ایران به سرقت رفته است. این جام در سال 2003 از یک قاچاقچی عتیقه در آمریکا گرفته شده بود.

مسافر تاریخی نیویورک واقعی است؟

مسافر تاریخی نیویورک واقعی است؟

شیردال پا به خاک ایران گذاشت و حواشی پیرامونش گُل کرد. از صبح شنبه ۶ مهرماه بحث‌های زیادی درباره اصل بودن شی شکل گرفته که هیچ‌کدام نظری مبتنی بر بررسی علمی و کارشناسی نبوده‌است. برخی معتقدند که شیردال تقلبی‌است، اما پاسخ‌های دقیق به آزمایش‌های موزه ملی بازمی‌گردد که طی روزهای آینده اعلام می‌شود.

بدن شیر و سر عقاب با بال‌های نگشوده و سه جام در سه طرف، مشخصات شی‌ای است که به نام شیردال یا ریتون، پس از 10 سال به ایران بازگشته‌است. شی‌ای که از بدو ورود، بحث‌های زیادی درباره واقعی بودن یا نبودن خود براه انداخته‌است.

 به گزارش CHN در سال 2003 گمرک نیویورک اقدام به ضبط شی‌ای تاریخی، احتمالا متعلق به دوره مادها کرد. شی‌ای که گفته می‌شود از یک قاچاقچی آثار تاریخی گرفته شده و در تمام این مدت در خزانه وزارت امورخارجه آمریکا نگهداری می‌شده‌است.

 خبر کشف این شی باعث شد تا دعوای تازه‌ای میان دوستداران میراث فرهنگی و فعالان این حوزه با دولت آمریکا شکل بگیرد و حالا پس از آن‌همه دعوا، رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری، در نخستین سفر خود به نیویورک، با گرفتن این شی از وزارت امور خارجه آمریکا، به ایران بازگشته و صبح امروز آن‌را در فرودگاه مهرآباد تهران در حضور جمعی از خبرنگاران رونمایی کرد.

 اما ورود این شی به خاک ایران بدون حواشی نبود. ادعای تقلبی یا اصل بودن شی از صبح امروز محافلی را در فضای رسانه‌های اجتماعی پدید آورده‌است. برخی پژوهشگران معتقدند که این شی تقلبی است؛ اظهار نظری که بدون لمس شی و بررسی علمی صورت گرفته‌است.

 آنچه قطعی به نظر می‌رسد، این است که موزه ملی ایران باید پس از تحویل شی و انجام بررسی‌ها و آزمایش‌ها علمی، پاسخ روشنی درباره واقعی یا تقلبی بودن آن اعلام کند. پس تا پیش از این مهم هرنوع اظهار نظری درباره اصل بودن یا نبودن شیردال غیرتخصصی است.

 «زاهدی»، نماینده اداره کل امور موزه‌ها که شی را تحویل گرفته در گفتگوی اختصاصی با CHN گفت: «در حال حاضر امکان تائید اصل بودن شی وجود ندارد و باید متخصصان آزمایش‌های متعددی روی آن انجام دهند و این احتیاج به زمان بیشتری دارد.»

 

برپایی نمایشگاه اسناد آموزش و پرورش

برپایی نمایشگاه اسناد آموزش و پرورش



نخستین نمایشگاه اسناد آموزش و پرورش نیشابور و تصاویرکتاب های قدیمی فردا چهارم مهرماه در محل رباط شاه عباسی نیشابور برپامی گردد .
این نمایشگاه که با همکاری شهرداری نیشابور-اداره ی میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری-مدیریت آموزش و پرورش-مرکز اسناد و کتابخانه ی ملی ایران مدیریت خراسان رضوی و انجمن دوست داران میراث فرهنگی نیشابور برپاگریده است از تاریخ چهارم تا چهاردهم مهرماه سال جاری برای بازدید فرهنگیان و دانش آموزان و علاقه مندان در محل رباط شاه عباسی نیشابور فردا صبح با حضور مسولان شهر رسما افتتاح خواهدگردید .
بیشتر این اسناد برای نخستین بار است که رونمایی می شود . اسناد به نمایش گذاشته شده در این نمایشگاه شامل مکاتبات وزارت فرهنگ و مدارس و اشخاص درمورد تأسیس مدارس و مخارج آموزشگاه ها می باشد .
همچنین تصاویری از کتاب های درسی مختلف و چند عکس تاریخی نیز از مدارس و فضاهای آموزشی نیشابور قدیم نیز در کنار دیگر اسناد و مکاتبات در معرض دید بازدیدکنندگان قرارگرفته است .